وبلاگ باشگاه اینترنتی جوانه پویا

معرفی وبلاگ نویسان به بلاگفایی ها

javaneh — Sat, 21 Nov 2009 22:20:30 GMT

بنام خداوند خوبی ها

پایگاه مردمی نویسندگان بلاگفا

اینجا بهتر دیده شوید اطلاع رسانی - معرفی نویسندگان وبلاگ در سایت بلاگفا

با مدیریت:محمد رحمانی نژاد

http://www.username.blogfa.com

آیدی یاهو ما:good_boy_farari3

ستاره

javaneh — Sun, 04 Dec 2005 11:11:03 GMT

غم بی هم زبانیم را با باد خواهم گفت
و حکایت نا مهربانیت را به دست نقالان خواهم سپرد.
چون سیادی بد اقبال به خانه باز خواهم گشت.
یادم نرفته خواهش خاموشت
با چشم های خسته از تنهایی
دیشب خیال روی تو با من گفت

این روزها دوباره تو می آیی.
هنگام رفتن است

چشمانم را بستم و برگشتم . باور نمی کنم

هرگز . آری . هرگز

دیشب تمام ستاره های پشت پنجره را با دست خاموش کردم

وقتی شنیدم ماه را به اتاقت برده ای.

نیست در دنیا زمن بیچاره تر
نیست قلبی زدلم صد پاره تر
می دانم شبی باز خواهی گشت
و تمام کوچه های قلبم را لبریز از عطر آمدنت خواهی کرد

تولد

javaneh — Wed, 30 Nov 2005 15:48:45 GMT

سلام بچه ها

تولد ابجیمه وایییییییییییییی چقدر خوشحالم

که خدا این فرشترو بهم داده

ابجی من رفتش تو ۲۲سال

راستی بچه ها براش دعا کنید اخه جمعه کنکور کارشناسی

داره خیلی ممنونم از محبتاتون

خاطرهای دوستان

javaneh — Fri, 25 Nov 2005 12:39:09 GMT

تو بی نهایت شب وقتی نگاهت می خندید چشمهای خیره ی من اندوه تو نمی دید

چرا غریبه بودم با غربت نگاهت اسیرمو ندیدم چشمت بی گناهه

کاشکی برای قلبت یه اسمون می ساختم

روح بزرگ تورو چرا نمی شناختم

اینه گریه می کرد وقتی تورو شکستم ستاره پشت در بود وقتی درارو بستم

تو بودیو سکوتو غروب سرد پاییز باغچه رو زیرورو کرد اول گرد پایی.

حالا منه غریبه دنبال تو می گردم

با قلب اسمونی کمک کن تا برگردم

با سلام خدمت شما دوستان عزیزم من این شعر زیبارو

از شادمهر تقدیم می کنم به دوستان عزیزم که

با گذشت زمان از زندگیم از سرنوشتم بیرون رفتند و منو با یه کوله باره

خاطره تنها گذاشتن

اما هنوزم جای خالیشون قلبمو اتیش می زنه دلم به یادشونه هنوزم قلبم براشون میزنه من هم هنوز چشم براهم

تا بازم برگردن هنوزم منتظرم تا بی نهایت شب...............

خاطره های یک فرشته

javaneh — Wed, 23 Nov 2005 22:06:47 GMT

خوابیدی بدونه لالایی وغصه بگیر اسوده بخواب بی دردو غصه

دیگه کابوس زمستون نمی بینی

توی خواب گلای حسرت نمی چینی

دیگه خورشید چهرتو نمی سوزونه

جای سیلی های باد روش نمی مونه

دیگه بیدار نمی شی با نگرانی یا با تردید که بری یا که بمونی

رفتیو ادمکارو جا گذاشتی قانون جنگلو زیر پا گذاشتی

اینجا قهرند سینه ها با مهربونی تو تو جنگل نمی تونستی بمونی

دلتو بردی با خود به جای دیگه انجا که خدا برات لالایی می گه

می دونم میبینمت یه روز دوباره

توی دنیایی که ادمک نداره

این شعر تقدیم میکنم به تنها فرشته خدا روی زمین که اون هم توی این دنیا

نتونست دوام بیاره رفتو مارو تنها گذاشت بعد اون دنیا برام تاریک وسیاه

عموی مهربونم خیلی دوست دارم چرا منو تنها گذاشتی

حقا که خدا ادمهای خوبو با خودش میبره اخه این زمین و ادماش لیاقت با شما بودنو تو اغوشتونو برای شما مردن و

جون به دستتاتون سپردنو ندارن.

فقط خدا میدونه چقدر با ارزشین اما ما همیشه خواستارتون بودیمو هستیم ما بعد از مرگتون بیشتر جای خالیتونو حس کردیم و

چه سرده این احساس بی شما و بی گرمای وجودتون..................

این هم به فرشتم تقدیم کردم امیدوارم ارزششونو همیشه بدونیم و انهارو از یاد نبریم

چون بدون یادشون زندگیمون معنی نداره این خاطره ها هستند که بعد انها با یادشون زنده می شوند.

خدا

javaneh — Tue, 22 Nov 2005 20:32:07 GMT

از تنهایی این دل میخوام بگم که اسیر هیچ یاری نشد

از یک نفر شنیدم که همه ی ادم های بی دل در کوچه ی یار

مشوقشونو پیدا کردن

ازش ادرسشو گرفتم با کوله باری از امید راهی سفر شدم

سفر سختی بود ولی امید این که بالاخره بعد از مدتها به کسی که یه عمره دنبالشم میرسم

سختی این راهو حس نمی کردم

بله بعد از گذشت روزهای زیادی که برای من یک ثانیه هم بیشتر نشده بود رسیدم

به سر در کوچه رسیدم خیلی زیبا نوشته شده بود که

با یاد و نام خدا اغاز راه کنید

یک لحظه ترسیدم اما دیدم در این راه خدا با منه اونی که تا اینجا هم باهام بوده و هست

به خودم جرآت دادم

قدم اولمو برداشتم چه سکوتی بود خیلی زیبا فقط صدای باد و خش خش برگها زیر پاهام در فضا

پیچیده میشد

وباد با عبورش صدای برگهارو با خودش میبرد مثل این که یه حس مادری نسبت به برگها داشته باشه

انگار نگران بود خیلی برام جالب بود پس ادامه دادم ..........

رفتم جلو واییییییییییییی نمی دانید چی دیدم یک گوشه خیلی ها مثل من جمع بودند

دور یه برکه جلو رفتم دیدم

توی ان برکه عکس قشنگ ماه افتاده که همه بهش خیره شدند و در زیبایی رخ اون غرق شدند

ماه از نگاه عادی من تعجب کرد امد جلو به من گفت

اینجا دنبال چی هستی گفتم یارم

گفت من این همه یار دارم تو هم بیا و با ما باش

گفتم تو چی داری که من بخوام باهاش زندگی کنم براش بمیرم

گفت من زیبایم انقدر که همه بهت حسودی میکنن من گفتم منم مثل انها

هر کسی که ببینی بهت خیره شده به دلت راه میدی و دلتو به من نمسپوری

نمذاری فقط مال تو باشم تو هم همین طور

ماه اهی کشید و گفت من همینم گفتم من نمی خوام مال کسی باشم که مال من نیست

میفهمی گفت اره

برو برو و دور شو من لیاقت تورو ندارم همه ی این ها کورند عقاشونو از دست دادند تا منو دیدند

اما معایب منو ندیدن اما تو اول خود خودمو شناختی

برو که یار تو من نیستم خدا کمکت می کنه

باهاش خداحافظی کردم دلمم براش خیلی سوخت اما من حرفمو بهش زدم

دیگه برای ادامه ی راه امیدی جز بازگشتن نداشتم

هیچ امیدی به رفتن نداشتم همون بهتر که بر میگشتم به خونه ی خودم این راه هم تو همین اولش خستم کرد

اما بهم چیزای زیادی اموخت خیلی زیاد

برگشتم وایییییییییی نمی دانید این چشمهای من روبروم انطرف در چی می دیدند برام باورش سخت بود

اخه وقتی می خواستم بیام تو این جا همه تاریک بود اما حالا از همون جایی که به این تاریکی امدم

نوری برق میزد انگار تا این راهو بر نمی گشتی انو نمی دیدی

وایییییییییی خدای من من داشتم به تاریکی می رفتم در صورتی که این همه سال توی نور زندگی میکردم یه بارم

انو ندیدم

واییییییییییی خدای من من چرا کور شده بودم چرا با این که سر در این راهو خوندم باز اشتباه کردم و ادامه دادم

حالا می فهمم که هنوزم با این همه اشتباه از من رو بر نکندی

و گذاشتی برگردمو همیشه اسیر عشق تو باشم تویی که این کلمه تا ابد برای توست و فقطم با تو همیشه زنده میمونه و

با تو هیچ وقت نمی میره هیچ وقت رهات نمی کنم هیچ وقتم عشقم با تو با مرگ از بین نمی ره

خیلی خوشحالم که اینقدر زود پیدات کردم حتی انقدر که از افریده هات بخوام بهت برسم

وایییییییییییییییی خیلی خوشحالم انقدر که از عشقت در اوجم تو خود عشقی

.............................

امیدوارم خوشتون امده باشد این یکی از نوشتهای خودمه

که تو اولین روز اذر ماه نوشتم و تقدیم می کنم به خواهرم که توی این ماه تولدشه یعنی ۶اذر ماه

الهیییییییییییییی من فداش بشم که تو این فصل به دنیا امده ایشالاه عمرش مثل فصلش نباشه

و در اخر تقدیم به شما دوستا نه عزیزم

مسافر

javaneh — Tue, 22 Nov 2005 20:24:57 GMT

ای مسافر غریبه چرا قلبمو شکستی رفتیو تنهام گذاشتی دل به ناباوری بستی

ای که بی تو تک و تنهام توی این غربت سنگی

می دونم بر نم گردی شدی همرنگ دورنگی

همه ی زندگی من ان نگاه عاشقت بود چرا فکر کردی به جزمن یکی دیگه لایقت بود

رفتیو ازم گرفتی ان نگاه اشناتو

واسه من گم می گذاشتی التهاب لحظه هاتو

حالا من تنها نشستم با نوای بی نوایی

چه غریبم بی تو اینجا ای غریبه بی وفایی

همه ی زندگی من ان نگاه عاشقت بود چرا فکر کردی به جزمن یکی دیگه لایقت بود

رفتیو ازم گرفتی ان نگاه اشناتو

واسه من گم می گذاشتی التهاب لحظه هاتو

حالا من اینجا نشستم با نوای بی نوایی

چه غریبم بی تو اینجا

ای غریبه بی وفایی

***

انتظار

javaneh — Tue, 22 Nov 2005 20:22:41 GMT

مثل برگی خشک وتنها روی شاخه موندم اینجا میترسم

توی چنگ وحشی باد برم ازخاطرو از یاد بپوسم

همه ی روزهای من قصه ی بودن من

توی اینه ی دلم مثل شب سیاه وسرده

مثل ابرا رنگ درده

تو شتاب لحظه ها من با خودم یکهو تنهام می دونم

تو سراب این افقها برم از سفرنهایت اینجا می مونم

همه ی روزای من قصه ی بودن من توی اینه ی دلم

مثل شب سیاه و سرده مثل ابرا رنگ درده

مثل یک غروب تنها که میشینه پشت ابرا

یک سکوت بی پناهم

توی این بیهودگی ها لحظه هارو می شمارم

*******************************************

** انتظار هر نگاهم **

**انتظار هر نگاهم**

**انتظار هر نگاهم**

**انتظار هر نگاهم**

**انتظار هر نگاهم**

**انتظار هر نگاهم**

**انتظار هر نگاهم**

**انتظار هر نگاهم**

***************

*********

*****

***

**

*

بی نشون

javaneh — Wed, 05 Oct 2005 11:40:19 GMT

اخه من هیچی ندارم که نثار تو کنم

تا فدای چشمهای مثل بهار تو کنم

می درخشی مثل یه تیکه جواهرتویک جمع

من میترسم عاقبت یه روزغمارت بکنم

من مثل شبهای بی ستاره سردوخالیم خوب میترسم جای عشق غصه رویارتوکنم

تومثل قصه پرازخاطره هستی نمی خوام من بی نشون تورو نشونه دارت بکنم

تو بگو خودت بگو باتو بمونم یا برم

اخه من هیچ نمی خوام که غصه دارت بکنم

تو که بی قرار دیدن شب وستاره ای واسه دیدن ستاره بی قرارت بکنم

مثل دریا بی قراری

من چرا مثل یه برکه

موندگارت بکنم

من مثل شبای بی ستاره سردوخالیم خوب می ترسم جای عشق غصه رو یارتوکنم

تو مثل قصه پر از خاطره هستینمی خوام من بی نشون تورو نشونه دارت بکنم

بیا برگرد

javaneh — Wed, 05 Oct 2005 11:37:38 GMT

مگذار که یاد ما را طعم تلخ این حقیقت ببرد

این حقیقت است که از دل برود هران که از دیده برود

بیا برکرد تا خونه ازعادتت سیرنشده تا نگام با یک نگاه تازه درگیرنشده

بیا تا امدنت دیرنشده دلا دلگیر نشده تا هنوزفاصلمون جوونه وپیرنشده

اخه شبها جای خواب تو چشام دریای ابه

ساعت دیواری ازوقتی که رفتی توی خوابه

هنوزم عکس من وتو روی دیوار توی قاب نامه ای که گفته بودی من نخوندم هنوزم لای کتاب

بیا برگرد تا خونه ازعادتت سیر نشده

تا نگام با یک نگاه تازه درگیر نشده

بیا تا امدنت دیر نشده دلا دلگیر نشده

تا هنوزفاصلمون جوونه وپیر نشده