تا فدای چشمهای مثل بهار تو کنم

می درخشی مثل یه تیکه جواهرتویک جمع

من میترسم عاقبت یه روزغمارت بکنم

من مثل شبهای بی ستاره سردوخالیم خوب میترسم جای عشق غصه رویارتوکنم

تومثل قصه پرازخاطره هستی نمی خوام من بی نشون تورو نشونه دارت بکنم

تو بگو خودت بگو باتو بمونم یا برم

اخه من هیچ نمی خوام که غصه دارت بکنم

تو که بی قرار دیدن شب وستاره ای واسه دیدن ستاره بی قرارت بکنم

مثل دریا بی قراری

من چرا مثل یه برکه

موندگارت بکنم

من مثل شبای بی ستاره سردوخالیم خوب می ترسم جای عشق غصه رو یارتوکنم

تو مثل قصه پر از خاطره هستینمی خوام من بی نشون تورو نشونه دارت بکنم

 این حقیقت است که از دل برود هران که از دیده برود

بیا برکرد تا خونه ازعادتت سیرنشده تا نگام با یک نگاه تازه درگیرنشده

بیا تا امدنت دیرنشده دلا دلگیر نشده تا هنوزفاصلمون جوونه وپیرنشده

اخه شبها جای خواب تو چشام دریای ابه

ساعت دیواری ازوقتی که رفتی توی خوابه

هنوزم عکس من وتو روی دیوار توی قاب نامه ای که گفته بودی من نخوندم هنوزم لای کتاب

بیا برگرد تا خونه ازعادتت سیر نشده

تا نگام با یک نگاه تازه درگیر نشده

بیا تا امدنت دیر نشده دلا دلگیر نشده

               تا هنوزفاصلمون جوونه وپیر نشده

                                               به خاطردلم شده یه شب بیا به خوابم

نکنه یه روز بری سفر بری یه روزی بی خبر

دلم می گیره نازنین بیا منو با خود ببر

هرچی بخوای همون میشم برات میمونم همیشه

اگه بگی دوستم داری هرچی بخوای همون میشه

به خاطر تو از همه از همه دنیا می گذرم دنیا چیه به خاطرت از دل وجونم می گذرم

هرچی که عشقه با نگام نثارچشمات میکنم گل های دنیا رو همه نثار دستات میکنم

هرچی بخوای همون میشم برات میمونم همیشه

اگه بگی دوستم داری هرچی بخوای همون میشه

ستاره های اسمون کمه بریزم رو سرت عطر یه دنیا گل سرخ می گیرم از عطر تنت

خورشیدوماهو می گیرم از اسمون هون چشمات دنیا رو اتیش می کنم با حرم داغ نفسات

هرچی بخوای همون میشم برات میمونم همیشه

اگه بگی دوستم داری هرچی بخوای همون میشه

رنگی دگر است نه رنگ دیروز

تا شب نشده رنگ دگر شد گفتند ازاین نکته هزارنکته بیاموز

فریاد زدیم که چرخ گردون لیلا تو نداده ای به مجنون

فریاد بر امد ان که خاموش کم داد اگر نگیردت افسون

خاموش شدیم ودر خموشی رفتیم سراغ می فروشی

فریاد زدیم دعوای ما کو گویند دعواست باده نوشی

هوشیار نشد مگرکه مدهوش این بار گران بگیرم از دوش

ارام کنارگوش ما گفت این بارگران تومفت مفروش

ازخود به کجا شوی توپنهان ازخود به کجا شوی گریزان

رفتیمو درمیکده بستیم

با خود به سخن چنین نشیتیم ما باده نخورده ایمو مستیم

مسجد سرراه از ان گذشتیم برروی درش چنین نوشتیم

در میکده ام خدای بینی

با مرد خدا اگر نشینی

یک دانه ی گندم طلایی از تشت طلا گرانبهاتر

در حادثه های ناگهانی

سالم ز مریض مبتلاتر

اسوده مباش که بی نیازی        یک ان دگر پراز نیاری

انجا که تو فرعون زمانی             درتیر راس باد خزانی

انم که مرا با گل یکجا تو نگه داری

گل را تو به ان گویی که از عشق معطر شد ان گل که فقط گم بود در حادثه پرپر شد

سودای تو را دارم من از دل و از جانم

گفتم که پیدا شو دیدم که پنهانم

گفتم که پیدا کن خود را و تو را با هم گفتم که پیداست درهر نفس ادم

پیداست و من پنهان من در تن و او در جان

یک ان نظری کردم در خود گذری کردم دیدم که نه دردوری نزدیکتراز نوری

در راه عبوراز تو من این همه دوراز تو

یک عمر نیاندیشم هیهات تو درخویشم

چشم است که بینا نیست درعشق که این انی است

گریه کن گریه غروره مرحم این راه دوره

سر بده اواز هق هق خالی کن دلی که تنگه

گریه کن گریه قشنگه(گریه قشنگه) گریه سهم دل تنگه

گریه کن گریه قشنگه

بذار پروانه ی احساس دلتو بغل بگیره بغض کهنه رو رها کن تا دلت نفس بگیره

نکنه تنها بمونی دل به غصه ها بدوزی تو بشی مثل ستاره تو دل شبها بسوزی

گریه کن گریه قشنگه گریه سهم دل تنگه

گریه کن گریه قشنگه گریه سهم دل تنگه

گریه کن گریه غروره مرحم این راه دوره

سربده اواز هق هق خالی کن دلی که تنگه

گریه کن گریه قشنگه(گریه قشنگه) گریه سهم دل تنگه

                      گریه کن گریه قشنگه

همه غصه های دنیا توی سینه ی منه

توی قطره های بارون می شکنه بغض صدام

دیگه غیرازیدونه پنچره هیچی نمی خوام

پشت این پنجره می شینمو اواز می خونم منتظر واسه رسیدنت تو بارون می مونم

توی بارون انتظاره رنگ تازه ای داره منم عاشق ترم انگار وقتی بارون می زنه

بعضی وقتا که می یای سر روی شونم می ذاری تموم غصه هارو از دل من برمی داری

اما این فقط یه خواب(خواب پشت پنجره)

وقت بیداری بازم غم میشینه تو هنجره

وقتی که تنگ غروب بارون به شیشه می زنه همه غصه های دنیا توی سینه ی منه

توی قطره های بارون می شکنه بغض صدام دیگه غیر از یدونه پنجره هیچی نمی خوام

بعضی وقتا که میای سر روی شونم میذاری

تموم غصه هارو از دل من بر میداری

اما این فقط یه خواب(خواب پشت پنجره)

وقت بیداری بازم غم میشینه تو هنجره

بی تو من اسیر دست ارزوهای محالم

یاد من نبودی اما من به یاد تو شکستم

غیر تو که دوری از من دل به هیچکسی نبستم

هم ترانه یاد من باش بی بهانه یاد من باش

وقت بیداری مهتاب

عاشقانه یاد من باش

اگه باشی با نگاهت میشه از حادثه رد شد

میشه تو اتیش عشقت گر گرفتنو بلد شد

اگه دوری اگه نیستی نفس فریاد من باش

تا ابد تا ته دنیا تا همیشه یاد من باش

رفتیو خاطره های تو نشسته تو خیالم بی تو من اسیر دست ارزوهای محالم

یاد من نبودی اما من به یاد تو شکستم غیرتوکه دوری ازمن دل به هیچکسی نبستم

اگه با شی با نگاهت میشه از حادثه رد شد

میشه تو اتیش عشقت گرگرفتنو بلد شد

اگه دوری اگه نیستی نفس فریاد من باش

تا ابد تا ته دنیا تا همیشه یاد من باش

شبها به یاد تو همش خوابهای رنگی می بینم

چشم تو رنگ عسل توی چشم تو نگاه مثل شاه بیت غزل

لب تو غنچه ی نیمه باز باغ تن تو اتیش سوزنده ی داغ

قد تو مثل سپیدار بلند دل تو نرمتر از صبح پرند

قرمزی لبهای تو (تو هیچ مداد رنگی نیست) خودت تو اینه ها ببین رنگ که به این قشنگی نیست

شاخه گل حیات ما به اب ورنگش مینازه اما تو که خونه باشی دل پیش تو رنگ میبازه

شبها به یاد تو همش خوابهای رنگی می بینم

چشم تو رنگ عسل توی چشم تو نگاه مثل شاه بیت غزل

لب تو غنچه ی نیمه باز باغ تن تو اتیش سوزنده ی داغ

قد تو مثل سپیدار بلند دل تو نرمتر از صبح پرند

قرمزی لبهای تو (تو هیچ مداد رنگی نیست) خودت تو اینه ها ببین رنگ که به این قشنگی نیست

شاخه گل حیات ما به اب ورنگش مینازه اما تو که خونه باشی دل پیش تو رنگ میبازه

ولی در عشق تو دریایی از دل کم میارم

اگر چه روبرومی مثل اینه با من

ولی چشمام بسم نیست برای سیر دیدن

می خوام تورو ببینم نه یک بار نه صد بار به تعداد نفسهام

برای دیدن تو نه یک چشم نه صد چشم همه چشمارو می خوام

تویی عاشقتر از عشق تویی شعر مجسم تو باغ قصه از تو سحر گل کرده شبنم

تو چشمات خواب مخمل شراب ناب شیراز هزار میخونه اواز هزار و یک شب راز

تورو باید مثل ماه رو قله ها نگاه کرد با هرچی لب تو دنیاست فقط باید تورو صدا کرد

وقتی که تنگ غروب بارون به شیشه میزنه